Bir Bir Hep Oldu
Kısmetim bu kadar defterim doldu Bahçemin en güzel gülleri soldu Kanımca bu hayat ebedi yoldu Olmaz dediklerim bir bir hep oldu Güzellik bakiydi.
Kısmetim bu kadar defterim doldu Bahçemin en güzel gülleri soldu Kanımca bu hayat ebedi yoldu Olmaz dediklerim bir bir hep oldu Güzellik bakiydi.
Bu gece sancılıyım yine Korkuyorum. Kulaklarımda anlamsız bir çınlama sesi Derin uykulara hasret gözlerim Sahi gözlerim nerede? Biraz ağrılı bu aralar. Karanlık.
Zindanlar artık Yusuf’un değil, Medrese yok artık Bağdaş kuran hayallerim, işkence altında Zalimin zulmüyle mühürlü kapılar, Nefes alacak vakit bile yok. Sıra dışı.
Ben şimdi sonsuz aynalar içinde bir ayna gibiyim Özgürlük esirdir ülkemde Yalnızca çocukların biçimsiz gülüşü ayakta tutuyor şehirlerimi Sarı, siyah, kumral, kıvırcık saçlı.
Hani bir yalnızlık kondurmuştun bakışlarına Yorgundu gözlerin Hüzün ikliminde üşümüştü ellerin Kan bulaştı oyunlarına Sen hep böyle mahzun mu bakardın Bilmem ki Yüreğin.
Şafağa sessizliği ısmarlamaksa ölüm Ölüme namzet bir yiğit dirilir Kuruyan göz pınarlarımda Zira hayat Kahpece bir sefa sunarken Merhamet yoksunlarına Yaşamak, Zillet olur.