Affet Çocuk
Arşiv Genel Şiir

Affet Çocuk

Hani bir yalnızlık kondurmuştun bakışlarına
Yorgundu gözlerin
Hüzün ikliminde üşümüştü ellerin
Kan bulaştı oyunlarına

Sen hep böyle mahzun mu bakardın
Bilmem ki
Yüreğin yangın
Gözlerin acıya aşina
Dur söyleme sakın
Sen bir çocuk olamazsın
Kederin dağlar kadar
Bu denli hızlı akmamıştır zaman
Yaklaşmamıştır ölüm hanene bu kadar
Değil mi çocuk
Sessizliği saplama yüreğime
Bir şeyler mırıldan yeniden
Ninni tadında olsun
Uyut zihnimi, yüreğimi
Zira acıyı bilmez gönül hanem

Ne renkti sözlerin
Ninni miydi mırıldandığın sahi
Acı mı
Yanı başımdaydın
Hemen yanımda
Lal kesildi gözlerim,
Dilim kör bir serseri
Mazisi olmayan bir hayale kapıldım
Hem atisi meçhul
Sen en demli acıyı yudumlarken ayazda
Ben günah çukurunda tepindim

Affet beni çocuk
Affet ki merhameti bileyim,
Çürümesin yüreğim
Affet ki izzeti öğreneyim
Kendimden utanayım

Adını haykırırken kesilen nefesinle
Ben Aylan,
Ben Rim
Yuvarlandığım hiçliğe aldandım

Ah kör olası gençliğim
Tapındığım istikbal
Tadamadığım hal
Nerede vaatlerin
Süslediğin hayal
Nerede şimdi

Affet çocuk
Affet ki yüreğim durulsun
Teselli bulsun şuurum
Zira sen gözlerime her gece dolan
Tarifsiz pişmanlığımsın
Sen hecesini yitirdiğim tövbemsin
Hem gecem hem gündüzsün
Kaybettiğim aklım
Yitik insanlığımsın

Affet beni çocuk
Büyüklük sende kalsın

Taşkın Önel
04.12.2025
Akhisar

GRUBA KATIL