Öteledi görevi, yapmadı işi

Hep kucakta tuttu, dikmedi başı

Umurunda olmadı,  ilerleyen yaşı

Zamanında sıksa,  eritirdi taşı

 

Değmemiş eline yetimin eli

Hep kötü konuşmuş çözülen dili

Dikeni tercih etmiş ötelemiş gülü

Zehirle,  beslenmiş,  yememiş balı

 

Zalimin yanında safında olmuş

Edebi,  hayayı,  kenara koymuş

Deseler ne olur ne asil soymuş

Bunca geçen hayat,  demek bumuymuş.

 

Biçilen ömürden habersiz yaşar

Günahı o kadar çok ki kefenden taşar

Cehennem onu bekler duydukça çoşar

Kıt aklıyla hala nefsine koşar

 

Saçı beyazlamış uzamış kaşı

Taşıyacak olur mu kabrine naaşı

Ellerinin arasında vahlayan başı

Dolusundan çoktur hayatın boşu

 

Dostu sanmıştır, aldanmıştır şeytana

Oysa Rabbi ne diyor baksa idi Kuran’a

Bunca yaşadıkların cehennemin uğruna

Buyur geldin işte bak yolun en sonuna.

Mustafa SARICA