Eyvallahım Yok
Arşiv Genel Şiir

Eyvallahım Yok

Şafağa sessizliği ısmarlamaksa ölüm

Ölüme namzet bir yiğit dirilir

Kuruyan göz pınarlarımda

Zira hayat

Kahpece bir sefa sunarken

Merhamet yoksunlarına

Yaşamak,

Zillet olur

Ölmek,

İnadına güzel bir sanat

 

Rahmeti yitik ellerde

Yok olur abıhayat,

Çatlamış dudaklar

Kördür

Sağırdır

Dilsizdir

İlahi azaba katıktır artık

Yaşamak için

Hayat feda edenler

 

Aşkın diliyle kevne gelen semavat

Narin korkularla çatlayan kaya

Sessiz ve itaatkâr göveren ağaç

Kâinat ziynetine vurgun kâinat

Dillenin artık

Yeter suskunluk

Söyleyin ki haya yoksunu

Silkinsin bir daha

Elest misali

Edebi kuşansın

Korkuyu bilsin

Sözü, düştüğü yerden kaldırsın

Ve yine bin umut yeşersin

Korku çölünde

Ölüm, mazluma değil,

Herkese olsun

Zulüm yok olsun

Lain mabedinde

Huzura bestelensin sözler

Acıya eyvallahım kalmadı artık

 

Taşkın Önel

28.10.2025

Akhisar

 

 

 

 

 

 

 

GRUBA KATIL