Ka(y)nayan Sevdam
Arşiv Genel Şiir

Ka(y)nayan Sevdam

Ben şimdi sonsuz aynalar içinde bir ayna gibiyim

Özgürlük esirdir ülkemde

Yalnızca çocukların biçimsiz gülüşü ayakta tutuyor şehirlerimi

Sarı, siyah, kumral, kıvırcık saçlı çocuklar

Tozu dumana katan çığlıklarla yetişen

Annelerinden dua

Babalarından taş atmayı öğrenen çocuklar

Benim ülkem öyle büyük ki

Onu şekillendiren

Kanla beslenen fakat yumrukla bilenen topraklar

 

Hani bazen istikameti kaybeder ya nefis

Hani yarım kalır hedefler en uç noktasında hayallerin

Hani ayaklar dünyanın döndüğünü hissedemez

Şayet hissederse yürüyemez ya

Ben bütün bunların ortasında

Yaşamın tam merkezinde

Sorgulamanın tükettiği beynimin herhangi bir kıvrımında

Sayı saymayı unutturan vakitlerin tam içinde bir yerde tıkılı kaldım

Çünkü unutmayı yasaklayan bir devre denk geldi ruhum

Tüm dünya sevinçlerini silen bir davaya isabet etti inancım

 

Güneşin doğmadığı

Toprağın renginin kırmızıya döndüğü

Gözlerin her daim oraya çevrildiği

Fakat gönüllerin bu yönelmeden nasiplenemediği

Her yere dokunmamı emretti İlâh’ım

Vadilere sığmayan ordularla kaplı o memleket

Ve güneşten gelen minik bir huzmenin erittiği

Buzdan vicdanlar var öbür tarafta

Korkak vicdanlardan bahsediyorum

Mümin bedenlere karşı geldiğini zanneden

Lakin bacakları her daim birbirine dolandıran

Zayıf, fersiz, avare vicdanlar

Gözler gördü, vicdan yoksunluğunun insana (!) neler yaptırabileceğini

Kulaklar işitti her gün, mazlum çığlıklarını bastıran sapkın gayeleri

Kalp hissetti, dünyanın bir anda kaç renge bürünebileceğini

Artık zihnimde hareketlenmeli bir şeyler

İçimde adaletsizliğin büyüttüğü dev dalgalar

Yerle bir etmeli vahşetin adalarını

Terk etmeli bundan sonra acizlik beni, silkelenmeli vücudum

Çünkü unutmayı yasaklayan bir devre denk geldi ruhum

Tüm dünya sevinçlerini silen bir davaya isabet etti inancım

 

Aynı çatı altında toplanarak ısınan yürekleri üşütüyor

Toprakla oynadıktan sonra elini kanla yıkayan çocuklar

Birinin başı eziliyor

Müslüman’ın başı dik kalamadığı için

Bir başkasının gözü, çamurdan bir siyaha bürünüyor

Müslüman, gözünü açamadığı için

Berikinin kolu yemyeşil diyara konuveriyor kendinden önce

Müslüman kolunu oynatamadığı için

Diğerinin bedeni baştan başa yitiyor

Müslüman, bedenini koltuktan kaldıramadığı için

Ve hepsinin kalpleri parçalanıyor

Müslüman, kalbini tanımadığı, ona söz geçiremediği için

Ve…

Gazze ölüyor, Filistin ölüyor, mazlumlar ölüyor

Müslüman, zevklerini yok edemediği için

Davasına sahip çıkamadığı için

Aldığı her nefes nisyan koktuğu için

Dünya süsleri sesini kıstığı için…

 

Ama ben zevklerimi aşmalıyım

Davamı kucaklamalıyım beş vakit

Aldığım nefesler Gazze kokmalı, Filistin kokmalı, Kudüs kokmalı

Dalmamalıyım hiçbir oyun ve eğlenceye

Ve ağırlıklarını atmalıyım nefsimin

Çünkü unutmayı yasaklayan bir devre denk geldi ruhum

Tüm dünya sevinçlerini silen bir davaya isabet etti inancım

 

Rüveyde Bera PALA

GRUBA KATIL