Düşünmek ve Kabullenmek
Arşiv Yazarlar

Düşünmek ve Kabullenmek

Müslümanların, son dönemlerde kendini en çok uzaklaştırdığı ve yalın bir hale getirdiği fikir üretmek durumu, etkisini bir hayli yitirmiştir. Çünkü Müslümanlar olarak birbirimizi kabullenmek ve fikir duyarlılığı içerisinde olabilmek bizlere fazla uzak. Çözümler üretmemiz gereken başlıca vasıflarımız varken; mesela ümmet olabilmek gibi veya tebliğ gibi bunları yapmıyor ve kendimizi başka alanlara yönlendirip kendi doğrularımızın düsturu ile hareket eder olduk. Hâlbuki ümmetin içinde bulunduğu şu durumda, gençlerin İslam’dan uzaklaştığı toplumun ıslah ihtiyacı olduğu bu dönemde Müslümanların çözümleri ortak bulması gereken bir çağdaydık.

Bizler için ümmet olabilmenin bir mihenk taşı etkisi sağladığını görmez olduk. Yeni fikirler ve İslami açıdan gereken gelişimlere kapalı bir hale gelmiş durumdayız. Kendi içimizde doğru bir taban gördüğümüz çevremiz ve bireysel olarak yeterli gördüğümüz yaşam biçimleri bizi yavaş yavaş bir yeterlilik hissiyatına yönlendirici sebep olmaya başladı.

Davet, tebliğ, birliktelik gibi kavramlar şu an bizlere fazlası ile uzak. Hâlbuki bu durumların bizdeki önemi ile yüzleşebilmenin tek gerçek çözüm noktası, sahih bir tefekkürden ibaret idi. Biz Müslümanların, çoğu zaman şapkamızı karşımıza koyarak kaçtığımız benlik doğrularımız ile yüzleşebilmemiz gerekiyordu. Neden bu halde idik? Neden yönelmemiz gereken “davet” ve “ıslah” gibi bizler için önem taşıyan kavramlardan uzağız?

Kendimizi ne kadar kabulleniyoruz, hatalarımızı ne denli düzeltiyoruz? Ve ölümle ne denli yüzleşiyoruz? Bu sorular, bizler için önemliydi; çünkü bunlar, Müslümanın kendisi ile yüzleşmesi ve düşünmesi, tefekkür etmesi gereken önemli bir husustur. İşimizin vaktimizden fazla olduğu şu dönemlerde kendimizi yeterli görebilmek ne kadar dürüstçe bir yaklaşım idi?

Evet, Müslümanlar! Yeni çözümler bulmalıydık eksiklerimizi kabullenip “Ümmet için neler yapabiliriz?” fikri ile hareket etmemiz gerekiyordu çoğu zaman. Nasihat almalıydık, hatalarımızı görmezden gelmek yerine üzerlerine gidip “yanlışlar, nasıl doğru olabilir” diye sorular yöneltmeliydik. Nasıl ümmetçi olabilirdik? Bunları sormalıydık kendimize. Çözümlerden kaçmanın kolay olduğu bu dönemde yeni bir yol bulmalıydık. Bulamasak bile yoldan çekilmemeli, yola çıkana yoldaş olmalıydık. Kabullenmeliydik artık ecel bize bir daha yaklaşmadan. Düşünmeli ve yapmakla sorumlu olduğumuz emrolunanı kabullenmeliydik.

DÜŞÜN MÜSLÜMAN

Bir yol varken herkes yola ırak

Düşünmek bizler için nefse tuzak

Ümmet olmak var iken bize bireysellik daha rahat

Toplan artık Müslüman nefes daralmadan

 

Tebliğe aç iken toplum

Biz kendimize yeter olduk

Arkamızı döndük nefsimize ortakça

Tefekkür et Müslüman son artık yaklaşmadan

Servan ÖZBEY

GRUBA KATIL