YÂ EBU!

Seninle müşterek bir hayat yaşıyor olmanın kıymetini henüz bilemedim ama artık bileceğim ve müşerref olacağım Baba. Bu hayat terennümünde yanındaki en güçlü, en gür ses olacağım. Bu çirkefliğe bürünmüş dünyada müstamel olmayacağım…Üzerimize hayatın manevi kirinden bir parça sıçrasa temizlerdin. Oysa biz gidip hep çamurlara bulanırdık, bilmezdik leke bırakacağını. Bilmezdik bedbahtlığa giden hayat yolunu seçtiğimizde bu kadar derin yaralar açacağını. Boğazımıza kadar batsak da hep Babam çıkarır temizler derdik, derin onulmaz yaraları O iyileştirir derdik. Sonra anladık, senin bile temizleyemeyeceğin lekelere bulaşabileceğimizi, derin izler bırakacak yaralarımızın olacağını....Devamı 111. Sayıda...