Gene gömüldük karanlığa  

Ağladı yine analar 

Karanlığın birleştiği yokluk… 

Kopardı yine acı bir feryat. 

Hadsiz duygular kalktı şaha, 

Sona yaklaşmadan bittik, 

Hayata küstü çiçekler, 

Kana boyandı güller, 

Hali nice oldu garibimin 

Aksa yine ağlıyor 

Şahadete erişti yiğitler 

Ve yine eriştik vuslata 

Az kaldı zafere 

Tek yürek, tek yumruk olmaya 

Asr-ı saadet göründü  ufukta 

Hamzalar çoğaldı 

Uhud’da can veren şehitler 

Hayber’i hatırlattı tarih 

Sulara gömdük Siyon’u 

Kanımızla suladık onuru, şerefi 

Silahlar bize doğrulmuş 

Hayatı arkasına almış yiğit 

Göğsünde nuru, alnında kurşundan mührü 

Dosta kavuşacak diye seviniyor 

Semalar haykırıyor ismini 

Sonsuza uzanan bir çığlık 

Acı feryadın tatlı meyvesi 

Kurşundan bir kalkan misali kalbi 

Haykırıyor zalime 

İnletiyor Arş-ı Âlâ’yı 

Gazze duydu adını şehidin 

Aksa, Kubbetüs-sahra mahzun 

Taze şehidine ağlıyor yeryüzü 

Yasta deniz, yasta sema 

Hayat güne kavuştu. 

Her şey susmuş, korkmuş gibi. 

Çığlık bozdu sessizliği 

Ve anladı, ağladı yürek 

Kurbanına ağladı insanlık 

Gazze kahramana ağladı 

Ahmet Yasin onurlandı küçük  şehide, 

Bekledi ufukta elleri uzanmış bekleyerek, 

Allah Allah nidaları geliyor Uhud’dan 

Musab bin Umeyr oldu Furkan 

Ali Haydar’ın kalbine saplandı mızrak… 
 

SELAM OLSUN TÜM ŞEHİTLERE